ปีใหม่ที่ผ่านมา ดิ อโรคยา คลินิก ปิดทำการหลายวัน ผมจึงมีเวลาไปเยี่ยมเยียนผู้หลักผู้ใหญ่ ไปอวยพรขอพรปีใหม่ ซึ่งผมเองตั้งแต่มาเป็นหมด โอกาสที่จะไปพบใครทีก็หายากจริงๆ แม้ว่าในสัปดาห์หนึ่งจะหยุดทำการทุกวันอังคารก็ตาม ก็มีภารกิจต้องไปซื้อยาซื้อของมาเข้าร้าน จัดร้าน พ่อแม่ตัวเองก็ยังไม่ค่อยได้มีโอกาสไปหา ต้องมอบภาระให้น้องๆช่วยดูแล

ปีนี้ผมก็ได้ทราบข่าวว่า ผู้ใหญ่ที่ผมเคารพนับถือท่านหนึ่งเป็นมะเร็งตับ นอนอยู่โรงพยาบาล 3-4 เดือนแล้ว หมอบอกให้ออกมานอนอยู่บ้านเพราะหมอหมดทางรักษาแล้ว

ขณะที่ผู้ป่วยเองก็ยังไม่รู้ว่าเป็นมะเร็ง มีแต่ภรรยาและลูกๆเท่านั้นที่ทราบ โดยบอกผู้ป่วยว่า “ตับอักเสบ” หมอบอกว่าผู้ป่วยอยู่ในมะเร็งระยะสุดท้ายแล้ว อยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน นี่ก็จวนจะหมดเวลาแล้ว ผมเองทราบข่าวก็รู้สึกเสียใจ และเสียดายคนดีๆอย่างท่าน น่าจะอยู่ได้นานกว่านี้ เพราะชีวิตท่านมีความพร้อมทุกสิ่ง ภรรยาที่แสนดี ลูกๆที่น่ารัก ฐานะทางการเงินดี จะกินอะไรจะไปเที่ยวที่ไหนก็มีคนต้อนรับ